Jest to najstarsza znana nam kolęda polska. Tekst zapisany został w kazaniu Szczekny na Boże Narodzenie z datą 1424. Autor, magister uniwersytetu praskiego, był profesorem teologii w Akademii
Krakowskiej i spowiednikiem królowej św. Jadwigi. Ta kolęda polska była może tłumaczeniem z czeskiego
albo pewniej łacińskiego utworu „Ave rex angeleorum”, bardzo popularnego i w różnych odmianach
występuje w polskich źródłach aż do końca XVIII w. Tekst oryginalny nie ma zapisu nutowego.
Krystyna Wilkowska-Chomińska zaadaptowała muzykę w 3-głosowej postaci z rękopisu benedyktynek
ze Staniątek, który zawiera jednak wiele przekazów ze źródeł XV i XVI w. Melodia znajduje
się w rękopisie z 1627 r. Autorka opracowania muzycznego podaje tylko jedną strofę pod nutami.
Drugą „zwrotkę” (w. 8-11) i trzecią (12-15) dostosował autor Śpiewnika. (Kolędy Polskie, t I s.3,
t. II s. 69).