W górę serca i czoła

W górę serca i czoła!
Pieśń zabrzmiała wesoła
i po ziemi rozlega się całej.
Oto Jezus maleńki
pośród lichej stajenki,
zstąpił do nas z niebieskiej Swej chwały.

Radość bije w przestrzenie,
czuje każde stworzenie,
jaka dana mu z niebios pociecha.
Bowiem Boskie to Dziecię
do każdego na świecie
z łona Matki się słodko uśmiecha.

Spojrzyj Boska Dziecino,
oto z ócz nam łzy płyną
i przez łzy się modlimy do Ciebie:
Niech ta gwiazda, co płonie
w chwały Twojej koronie
i nam także zabłyśnie na niebie!

Niech jej promyk, co świeci
wśród burzliwej zamieci
i nam ulgę przyniesie w niedoli.
Niechaj w polskiej krainie
pieśń dziś taka popłynie:
„Pokój ludziom, co dobrej są woli!”