Koledy.pl

Już Cię żegnamy o rozkoszne Dziecię

Już Cię żegnamy, o rozkoszne dziecię.
Polecamy się Twej najświętszej łasce
ninaj, ninaj, ninaj,
a nas nie zapominaj.
Kiedy zemrzemy,
racz przyjąć nas na gody
wiekuistej chwały.

Już Cię żegnamy, o najświętsza Panno.
Ubłagaj grzesznym to miłe Dzieciątko,
niechaj nina, nina,
a nas nie zapomina.
Kiedy zemrzemy,
by nas przyjął na gody
do swej wiecznej chwały.

Ta piękna kolęda z XVI stulecia była niezwykle popularna, zwłaszcza w zakonach żeńskich.
Śpiewano ją szczególnie podczas rozbierania szopki, na zakończenie kolędowania, wieczorem 2
lutego. Zachowało się kilka przekazów tekstu i melodii. Zob. Kolędy Polskie, t. I, s. 53, t. II, s. 78-79
oraz Krzyżaniak, Kantyczki z rękop. karmelitańskich, s. 72.

	Koledy Obyczaje Muzyka Kuchnia Ogloszenia E-kartki Dzwonki Tapety Usługi Cicha Noc Wśród nocnej ciszy Lulajże Jezuniu Gdy się Chrystus rodzi Jezus Malusieńki Do szopy hej pasterze Anioł pasterzom mówił Święta, święta Dlaczego dzisiaj Bóg Się Rodzi więcej... Choinka Krótka historia kolęd Potrawy: barszcz Potrawy: bigos Potrawy: Karythopita Potrawy: kutia Potrawy: przyprawy korzenne Potrawy: ryby Potrawy: torta negra (czarne ciasto) Obrzędy świata: Angola Obrzędy świata: Honduras Obrzędy świata: Meksyk Obrzędy świata: Węgry Obrzędy świata: Wenezuela Żłóbek Świąteczne zwyczaje Czechów Święta w Rosji Mikolaj Żarty świąteczne Globalny dom Św. Mikołaja Mikołajowe media Imiona reniferów Wioska św. Mikołaja Namiary na Mikołaja :-) Rozpoznaj Mikołaja ;-) Dziadek Mróz Gwiazdor- czy to Mikołaj? MIKOŁAJKI Krótka historia Wigilii Świąteczne wierszyki i życzenia więcej... zamieść ogłoszenie więcej... Już Cię żegnamy o rozkoszne Dziecię Już Cię żegnamy, o rozkoszne dziecię. Polecamy się Twej najświętszej łasce ninaj, ninaj, ninaj, a nas nie zapominaj. Kiedy zemrzemy, racz przyjąć nas na gody wiekuistej chwały. Już Cię żegnamy, o najświętsza Panno. Ubłagaj grzesznym to miłe Dzieciątko, niechaj nina, nina, a nas nie zapomina. Kiedy zemrzemy, by nas przyjął na gody do swej wiecznej chwały. Ta piękna kolęda z XVI stulecia była niezwykle popularna, zwłaszcza w zakonach żeńskich. Śpiewano ją szczególnie podczas rozbierania szopki, na zakończenie kolędowania, wieczorem 2 lutego. Zachowało się kilka przekazów tekstu i melodii. Zob. Kolędy Polskie, t. I, s. 53, t. II, s. 78-79 oraz Krzyżaniak, Kantyczki z rękop. karmelitańskich, s. 72.